Orchestra Baobab 2002

Orchestra Baobab, Lux Nijmegen, 18 november 2002

Dat het er dan toch nog een keer van kon komen: mijn Afrikaanse helden live in Nederland! Het enige dat me zorgen baarde van tevoren was dat het eigenlijk alleen maar kon tegenvallen. Gelukkig bleek dat een al te calvinistische gedachte, want bijna al mijn verwachtingen kwamen uit! Een geweldig concert.

Ik stelde al: bijna al mijn verwachtingen, want qua kledij stond er bepaald geen Senegalees gezelschap op de buhne. Van de 10 muzikanten stond alleen de leadgitarist in traditionele dracht. Hij speelde ook een traditionele Gibson en wel op een zeer geluidsbepalende manier. Luister naar de platen en je weet wat ik bedoel. Andere typische geluidskenmerken kwamen van de twee saxofonisten en van de adembenemende zangers, die soms met z’n drieen tegelijk in magistrale samenzang de oren van de pakweg 200-300 gelukkige aanwezigen streelden. Natuurlijk ontbrak de typische, Cubaans aandoende, percussie niet, die door 2 man ingevuld werd, samen met een bepaald onopvallende bassist. Blijft nog over een swingende slaggitarist, die regelmatig met een van de sax-spelers ludieke danspasjes stond uit te voeren.

Wat zij brachten: vrijwel de complete nieuwe CD (Specialist in all styles), veel werk van de befaamde Pirate’s choice en een stuk of drie nieuwe nummers. En wel op een weergaloze wijze. Een avond pure muziek, begeleid door een lichtshow van precies 2 lampen die beurtelings aan en uit gingen. Ofwel: pure muziek zonder franje. De band klonk zeldzaam organisch, als een geheel. De nummers van de platen werden zeer soepel en precies uitgevoerd, ieder riedeltje viel op zijn plaats. Eens te meer werd duidelijk dat de muziek van Orchestra Baobab niet gecomponeerd is, maar ontdekt. Je hebt het idee dat de nummers zo natuurlijk klinken, dat ze altijd al bestaan hebben. En dat dan live te horen, het was echt een genot voor het oor.

En waar maak je tegenwoordig nog mee dat je bij het verlaten van het pand de bandleden nog eens tegenkomt, die dezelfde uitgang nemen? Kom daar bij Bruce Springsteen of U2 nog eens om!